posted on 23 Dec 2008 21:32 by arophyll
CRAZY AND BUSY
ยังเศร้ากับการที่สูญเสียกล้องไปเมื่ออาทิตย์ก่อน
ขอไว้อาลัยแด่เจ้าปืนใหญ่ 12 วินาที
เมื่อวานบ้า วันนี้ก็บ้า บ้าทุกวันแหละ
วันนี้งานยุ่งดีจัง แต่ละวิชา เอามาทำรวมกันหมดเลย
เดี๋ยวก็สอบแล้ว จะเครียดไปทำไม
เคยได้คะแนนดีกับเค้าที่ไหนกัน
วันนี้ไฟร์เลนท์เราเอาตัวยัดตู้กันสี่คนแล้วถ่ายรูป
คนเริ่มก็อยู่แถวนี้แหละ
บล็อกข้างๆ เพื่อนบ้านกัน ( - -)
ฟังคนอื่นบ่นมันสนุกตรงไหนเอ่ย ?
ปล. ที่พูดมาข้างต้น ลืมมันไปซะไป
ปล.2 โนเนมตอนนี้ไม่มีภาพ จินตนาการกันตามใจชอบ
ปล.3 Imagination is more important than knowledge
จินตนาการสำคัญกว่าความรู้ที่มี อัลเบิร์ต ไอสไตน์ เคยพูดไว้แบบนั้น
........................................................................................
N O N A M E S T O R Y
ฉันออกไปเดินเล่นริมชายหาด พร้อมกับแว่นกันแดดและรองเท้าแตะคู่ใจสีส้มซีดๆ
ยกเรื่องหนักหัวของวันนี้ออกไปให้หมด ก่อนจะเริ่มจ้องมองฟ้าที่จรดพื้นน้ำ
แสงสีส้มแดงของพระอาทิตย์ดวงโตที่ขอบฟ้าสะท้อนกับน้ำทะเลที่พลอยเปลี่ยนสีไปด้วย
อันที่จริง 'สีส้ม' ก็เป็นหนึ่งในหลายๆ สีที่ฉันชอบ
แสงระยิบระยับของทะเลทอวาวแววเข้าตาของฉัน มันสวยกว่าอัญมณีเยอะเลยนะฉันว่า
ผมมองลงไปยังทะเลแห่งหนึ่งบนโลก
บนชายหาดมีมนุษย์ให้เห็นน้อยมากเมื่อเทียบกับส่วนอื่นๆ ของโลก
ดวงอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า เปล่งแสงสีส้มแดงสะท้อนลงบนพื้นน้ำ
ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ผมสะดุดตากับเด็กสาวคนหนึ่งเข้า
เหมือนกับว่าตัวเธอเปล่งประกายได้อย่างนั้นล่ะ
เธอมีผมตรงสีดำเข้มยาวถึงกลางหลัง เธอใส่แว่นกันแดดสีชาและกำลังเดินเล่นอยู่ที่ริมชายหาด
(ผมคิดว่างั้นนะ)
เธอใส่ชุดว่ายน้ำสีน้ำเงินแบบที่มนุษย์ผู้หญิงชอบใส่กัน
อ้อ ผมว่าผมชอบรองเท้าของเธอนะ...รองเท้า 'สีน้ำเงิน' ที่ดูเข้ากับชุดว่ายน้ำของเธอ
แสงระยิบระยับของทะเลทอวาวแววเข้าตาของผม มันสวยกว่าคุณมนุษย์คนนั้นอีกนะผมว่า
........................................................................................
edit @ 23 Dec 2008 21:44:54 by Rophyll
posted on 22 Dec 2008 21:59 by arophyll
CRAZY CORNER
บ้าๆ บอๆ มั่วๆ ซั่วๆ เล็กน้อยถึงปานกลางถึงมากๆ
เอ่อ... วันนี้เกิดบ้าขึ้นมานิดหน่อย
อาจจะเกิดจากการที่เดินมากไปหน่อย
หรือไม่ก็เพราะหัวเราะเรื่องไม่เป็นเรื่องของวันนี้
ขำขิงในโจ๊ก
ขำผักชีในโจ๊ก
ขำที่ปั๊บโปเตโต้ไอก่อนร้องเพลง
ขำเครื่องปริ้นท์บ้านเพื่อน
ขำที่ตัวเองปั่นจักรยานเด็ก
ขำที่โดนรองเท้าแตะบาด
ขำหัวตัวเองตอนนั่งรถกลับบ้าน
ขำที่ลืมบอกซอยบ้านคนขับรถจนเขาส่งผิดซอย
ขำหลายๆ อย่างที่เกิดขึ้นในโลตัสวันนี้
ขำอะไรที่มันไม่เห็นน่าขำตรงไหน
ปล. เวลาอยู่กับเพื่อน ข้าพเจ้าเรียกบิ๊กซีเป็นโลตัส โลตัสเป็นบิ๊กซี เป็นอันรู้กัน -- --
ปล.2 บอกแล้วว่าบ้า อย่ามาหาว่าข้าพเจ้าบ้านะ
ปล.3 ที่อ่านมาข้างต้น ลืมมันซะ สาระอยู่ข้างล่าง
........................................................................................
N O N A M E S T O R Y
นานมากแล้ว ที่ผมนั่งอยู่ตรงนี้ ผมมองลงไปข้างล่าง มองลงไปทุกวัน
และทำได้แค่มอง ผมเห็น ผมเห็นทุกอย่างได้จากบนนี้
ผมเห็นทุกอย่างที่ผมอยากจะเห็น...และไม่อยาก
ผมเบื่อที่จะมองดูมันทุกวัน แม้มันจะไม่ได้เหมือนเดิมทุกวัน
นานมากแล้ว ที่ฉันนั่งอยู่ตรงนี้ ฉันมองขึ้นไปข้างบน มองขึ้นไปทุกวัน
และทำได้แค่มอง ฉันไม่รู้หรอกว่า เกิดอะไรขึ้นบนนั้นบ้าง แต่ฉันก็ชอบที่จะมองดูมัน
ฉันชอบที่จะมองดูมันทุกวัน เพราะมันไม่ได้เหมือนเดิมทุกวัน
ผมมองลงมาจากสิ่งที่มนุษย์เรียกมันว่า..ท้องฟ้า
ฉันมองขึ้นไปบนสิ่งที่ฉันและคนอื่นๆ เรียกมันว่า...ท้องฟ้า.
edit @ 22 Dec 2008 22:23:25 by Rophyll
posted on 14 Jul 2008 07:04 by arophyll
นาฬิกาตาย
Bodyslam
Save my Life
ใบไม้มันยังผลัดใบ เปลี่ยนผันตามฤดูกาล
แต่ชีวิตยังไม่เปลี่ยนไป ยังเหมือนเดิมอย่างนั้น
เข็มของนาฬิกาไม่เคยบอกเวลา นานแค่ไหนก็เหมือนเดิมเสมอ
ตั้งแต่เราจากกัน จนในวันนี้ก็มีเพียงเธอ
ยังเก็บรักนั้น อยู่ในหัวใจ
เธอจะรู้ไหมฉันยังคงพร่ำเพ้อ
หลับตาทุกครั้ง ก็ยังเห็นเพียงแต่เธอ
ฉันยังคิดถึงเธอเสมอ ไม่เคยจะลบเลือน
อยากรู้เธอเป็นอย่างไร จากครั้งที่เราแยกทาง
อธิฐานไปอย่างเลื่อนลอย อยากพบเธออีกครั้ง
เข็มของนาฬิกาไม่เคยบอกเวลา นานแค่ไหนก็เหมือนเดิมเสมอ
ตั้งแต่เราจากกัน จนในวันนี้ก็มีเพียงเธอ
ยังเก็บรักนั้น อยู่ในหัวใจ
เธอจะรู้ไหมฉันยังคงพร่ำเพ้อ
หลับตาทุกครั้ง ก็ยังเห็นเพียงแต่เธอ
ฉันยังคิดถึงเธอเสมอ เหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน
ยังเก็บรักนั้น อยู่ในหัวใจ
เธอจะรู้ไหมฉันยังคงพร่ำเพ้อ
หลับตาทุกครั้ง ก็ยังเห็นเพียงแต่เธอ
ฉันยังคิดถึงเธอเสมอ....
ยังเก็บรักนั้น อยู่ในหัวใจ
ยิ่งอ้างว้างมากเท่าไหร่ ยิ่งพร่ำเพ้อ
หลับตาทุกครั้ง ก็ยังเห็นเพียงแต่เธอ
ฉันยังคิดถึงเธอเสมอ แม้นานจนวันนี้....
ฉันยังคิดถึงเธอ
